Irfan Ljubijankić (Bihać, 26. novembar 1952 – 28. maj 1995) bio je bosanskohercegovački ljekar, političar i ministar vanjskih poslova Republike Bosne i Hercegovine. Smatra se jednim od ključnih političkih aktera Unske krajine i Bosne i Hercegovine tokom rata 1992–1995. godine.

Rođen je u Bihaću u porodici snažno vezanoj za vjerski i društveni život grada. Njegov otac Zarif ef. Ljubijankić bio je dugogodišnji imam džamije Fethija. Osnovno i srednje obrazovanje završio je u Bihaću. Studij medicine započeo je u Sarajevu, a diplomirao 1977. godine u Beogradu. Profesionalnu karijeru gradio je u Regionalnom medicinskom centru u Bihaću, gdje se usavršavao u oblasti otorinolaringologije i započeo poslijediplomske studije.

Uoči raspada jugoslavenskog sistema uključio se u politički život. Bio je među osnivačima Stranke demokratske akcije u Bihaću 1990. godine. Na prvim višestranačkim izborima iste godine izabran je za poslanika u Skupštini Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine. U parlamentarnom radu zalagao se za očuvanje državnosti, institucionalni poredak i ravnopravnost građana.

Po izbijanju rata 1992. godine učestvovao je u političkoj organizaciji odbrane u Unskoj krajini i bio među inicijatorima Patriotske lige u Bihaću. U maju 1992. izabran je za predsjednika Skupštine Okruga Bihać. Na toj funkciji nastojao je očuvati civilne institucije u uslovima izolacije i ratne ugroženosti.

Tokom 1993. godine smijenjen je s funkcije u kontekstu dubokih političkih podjela koje su dovele do proglašenja tzv. Autonomne pokrajine Zapadna Bosna. Ljubijankić je bio jedan od najdosljednijih protivnika tog projekta, smatrajući ga oblikom unutrašnje fragmentacije i ozbiljnom prijetnjom suverenitetu Bosne i Hercegovine. Njegov politički angažman u tom periodu bio je usmjeren na očuvanje ustavno-pravnog poretka i sprječavanje bratoubilačkog sukoba.

Zbog dosljednog državnog stava imenovan je za ministra vanjskih poslova Republike Bosne i Hercegovine. Na toj funkciji djelovao je u uslovima međunarodne izolacije, embarga i ograničene podrške Bosni i Hercegovini. U diplomatskim nastupima insistirao je na međunarodnom priznanju agresije, ukidanju embarga na oružje i zaštiti civilnog stanovništva. Njegov rad bio je usmjeren na afirmaciju bosanskohercegovačke državnosti u međunarodnom prostoru.

Dr. Irfan Ljubijankić poginuo je 28. maja 1995. godine kada je helikopter s delegacijom Republike Bosne i Hercegovine oboren iznad teritorije pod kontrolom srpskih snaga. Njegova pogibija smatra se jednim od najsimboličnijih događaja rata, jer je riječ o stradanju ministra međunarodno priznate države u diplomatskoj misiji.

Posthumno mu je 1996. godine dodijeljen Orden zlatnog ljiljana sa zlatnim vijencem. U historiografiji i javnom pamćenju ostao je zapamćen kao političar koji je dosljedno zastupao cjelovitost Bosne i Hercegovine i suprotstavljao se njenoj unutrašnjoj i vanjskoj podjeli.